Category Archives: Ψυχο-αρωματολογία

Δράση της οσμής των αιθερίων ελαίων στη διάθεση και τη συμπεριφορά

Τα φυτά είναι η αρωματοποιία της φύσης

by Angelika Börsch-Haubold

ΑΓΟΡΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΑΙΘΕΡΙΩΝ ΕΛΑΙΩΝ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Αναγγνωρίζοντας τα αρώματα στον Αρωματοποιό.

Αναγνωρίζοντας τα αρώματα στον Αρωματοποιό.

Ο αισθητήριος ιστός, που ονομάζεται οσφρητικό επιθήλιο είναι μία βλεννώδης μεμβράνη που καλύπτει το επάνω μέρος της ρινικής κοιλότητας. Οι οσμές φθάνουν στην περιοχή (περίπου 7 cm μακριά από τα ρουθούνια) στον αέρα που αναπνέουμε ˙ αν  κάτι μυρίζει απαλά, ανασαίνουμε δύο ή τρεις φορές περισσότερο, οδηγώντας πιο πολύ αέρα και άρωμα στην αισθητήρια μεμβράνη. Εκεί τα μόρια διαλύονται στη βλέννα και μετά συνδέονται στους οσφρητικούς υποδοχείς, που εκφράζονται στην πλασματική μεμβράνη των αισθητήριων κυττάρων. Τα κύτταρα στέλνουν νευρικά ερεθίσματα στον εγκέφαλό μας, που μαθαίνει να συσχετίζει τη μυρωδιά με την πηγή προέλευσης (όπως ένα τριαντάφυλλο), μας επιτρέπει να την αναγνωρίζουμε ακόμη και όταν το αντικείμενο είναι κρυμμένο ( όπως όταν μπαίνουμε σ’ ένα σπίτι και καταλαβαίνουμε ότι ψήνεται ένα κέικ) ή την καταχωρεί στις άγνωστες (όπως όταν πηγαίνουμε για πρώτη φορά σ’ ένα εξωτικό εστιατόριο).

Παρόμοιες χημικές ιδιότητες –παρόμοιες μυρωδιές

Η κατηγοριοποίηση των οσμών σε περιορισμένο αριθμό διακριτών τάξεων δεν είναι τόσο εύκολη, όσο η αναγνώριση των βασικών γεύσεων (γλυκό, ξινό, αλμυρό και πικρό). Οι τυπικές μυρωδιές είναι το λουλουδάτο (γιασεμί), το πικάντικο (πιπερόριζα, πιπεριά), το φρουτώδες (οξικός-αιθύλ- εστέρας), το ρετσινοειδές  (ρετσίνι), το αηδιαστικό (κλούβιο αυγό), και το καυτερό (πίσσα). Το musk (μόσχος), η καμφορά, το αλλοιωμένο (ισοβαλερικό, βουτυρικό οξύ) και το καυστικό (μυρμηκικό οξύ, οξικό οξύ) προστίθενται συχνά στη λίστα. Συγκεντρώνοντας όλο και περισσότερα στοιχεία για τη χημική σύσταση, οι χαρακτηριστικές ομάδες των αρωματικών μορίων μπορούν να συνδυαστούν με συγκεκριμένες οσμές. (Πίνακας 1). Οι οσμές των n-αλειφατικών αλκοολών, για παράδειγμα, ποικίλουν από τα βότανα, το τριαντάφυλλο και το ξύλο στο πορτοκάλι. Αντίθετα, τα n– αλειφατικά οξέα έχουν οσμή λιπαρών, ξινών, χαλασμένων ή ιδρωμένων τροφών. Οι μυρωδιές των φρούτων είναι εστέρες μικρών αλειφατικών οργανικών οξέων και αλκοολών. Μικρές διαφορές στη χημική σύνθεση οδηγούν σε διακριτές οσμές, όπως το άρωμα ανανά του βουτυρικού-αιθύλ- εστέρα και το άρωμα ροδάκινου του βουτυρικού-πεντύλ- εστέρα. Οι οσμές των λαχανικών συχνά εξαρτώνται από τα οργανο-θειϊκά συστατικά. Μια κυκλική δομή με άζωτο μπορεί να μυρίζει σαν τα ψητά ή ζυμωτά είδη διατροφής, ενώ οι αρωματικές αλκοόλες (φαινόλες) είναι συστατικά καπνιστών τροφών.

Τα περισσότερα από τα παραδείγματα του Πίνακα 1 έχουν επιλεγεί από διαφορετικά είδη τροφών, για να είναι πιο εύκολη η ανάδειξη των οσμών. Μπορείτε να διασκορπίσετε τυχαία, διάφορα είδη φυτών και τροφών πάνω σε μία μεγάλη επιφάνεια και να ζητήσετε από τους μαθητές να τα ομαδοποιήσουν ανάλογα με τη μυρωδιά τους (μπορείτε να βοηθήσετε, παρέχοντας τους όρους ‘λουλουδάτο’, ‘αλλοιωμένο’, φρουτώδες’, ‘φυτικό’, ‘πικάντικο’ και ‘καπνιστό’). Όταν οι μαθητές τελειώσουν, ζητήστε τους να συγκρίνουν τα αποτελέσματά τους με την χημική κατάταξη που δίνεται στον Πίνακα 1.

Φέρνοντας τα δομικά χαρακτηριστικά στο μυαλό, η επόμενη ερώτηση είναι πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την οσμή για να ξεχωρίσουμε τις διαφορές στις λειτουργικές ομάδες, τα μεγέθη, και το ολικό σχήμα των μορίων. Σε πολλές φυσιολογικές διαδικασίες που συμβαίνουν στις κυτταρικές μεμβράνες, ένας υποδοχέας ενεργοποιείται, όταν ένα υπόστρωμα συνδεθεί στην εξωκυτταρική του περιοχή. Αυτή η αρχή συχνά απεικονίζεται σαν ένα κλειδί που ταιριάζει σε μια κλειδαριά- μόνο το σωστό κλειδί ανοίγει την αντίστοιχη κλειδαριά- καθώς και το αγκυροβολημένο υπόστρωμα έχει μεγάλη εξειδίκευση για τη δική του θέση υποδοχής πάνω στον υποδοχέα

Πίνακας 1: Ταξινόμηση των πτητικών οργανικών συστατικών με βάση τις χαρακτηριστικές τους ομάδες και τις χαρακτηριστικές οσμές

Χαρακτηριστική ομάδα Πηγή Παράδειγμα Οσμή
Αλκοόλη
-OH
Φυτά Γερανιόλη, λιναλοόλη
Μενθόλη
Αρωματικές αλκοόλες > c3
Φρέσκο, φρουτώδες
Μέντα
Γλυκό ή καυστικό
Αλδεΰδη, κετόνη
-CHO; >C=O
Λίπος
Γαλακτοκομικά
Διακετύλιο Σαν βούτυρο
Οξύ (C1-C12)
-COOH
Τυρί Μυρμηκικό
Καπρινικό οξύ
Καυστικό
Σαν κατσικίσιο γάλα
Εστέρας, λακτόνη
-COOR
Διαλύτης ( αυτά τα χημικά χρησιμοποιούνται ως διαλύτες)
Φρούτα
Οξικός αιθυλ εστέρας
Βουτυρικός μεθύλ/αιθύλ εστέρας
Αμυλ/βουτύλ εστέρας
Βουτυρικός πεντύλ εστέρας
Κόλλα
Ανανάς
Μπανάνα
Ροδάκινο
Πυραζόλια Αρωματικά =N- Ψητές, μαγειρευτές, ζυμωτές τροφές 2-ισοβουτύλ-3-μεθοξυπυραζόλιο
2-ακετύλ-τετραυδρο-πυριδίνη
Καυτερά, Πράσινη πιπεριά
Ποπ-κορν
Παράγωγα -S: αλειφατικά,αρωματικά Λαχανικά Διαλυλδισφουλφίδια
1,2-διθειολεν-4-καρβοξυλικό οξύd
Σκόρδο
Σπαράγγια
Φαινόλες (μόνο-,πολύ-) Καπνιστές τροφές 2-μεθοξυ-φαινόλη
Κρεσόλη
Καπνός ξύλου
Πίσσα

Υποδοχείς οσμών
Μερικά από τα πιο γοητευτικά χαρακτηριστικά της φυσιολογίας των οσμών ανακαλύφθηκαν από τους Linda Buck και Richard Axel, νικητές του βραβείου Νόμπελ το 2004. Σ’ αντίθεση με το απλό αλλά εξειδικευμένο μοντέλο κλειδιού-κλειδαριάς που κυβερνάει τη γεύση, η όσφρηση διακατέχεται από ένα σύνολο αισθητήριων κυττάρων. Ένας τύπος αρωματικών μορίων αντιδρά με περισσότερους από έναν τύπο υποδοχέων, και έτσι η συνολική αίσθηση σχηματίζεται από το συνδυασμό των ενεργών υποδοχέων. Όταν δοκίμασαν μία σειρά αλειφατικών 
n-αλκοολών σε μεμονωμένους νευρώνες ποντικών, ο Buck και οι συνεργάτες του ανακάλυψαν ότι ομάδες οσφρητικών νευρώνων ενεργοποιήθηκαν. Για παράδειγμα, η πεντανόλη ερέθισε ελάχιστα τον υποδοχέα S3 ˙η εξανόλη ενεργοποίησε δυνατά τους S3 και S25˙ η επτανόλη τους S3, S19 και S25˙ η οκτανόλη S18, S19, S41 and S51˙ και η ενανόλη τους S18, S19, S41, S51 και S83. Επομένως, μία οσμή αναγνωρίζεται εξειδικευμένα από πολλαπλούς οσφρητικούς υποδοχείς που εργάζονται σε συνδυασμό.

Ένα τέτοιο μοντέλο ενεργοποίησης υποδοχέων δημιουργεί  ένα μεγάλο ρεπερτόριο διακριτών οσμών. Επομένως, υπολογίζεται ότι μπορούμε να αναγνωρίσουμε περίπου χίλιες μυρωδιές και να διακρίνουμε περισσότερες μεταξύ μιας σειράς μεγέθους, με βάση την ηλικία μας, την εμπειρία και την φυσική ευαισθησία μας. Οι γλωσσολογική μας ικανότητα να ορίζουμε τις οσμές, όμως, βρίσκεται πολύ πίσω από την ικανότητα της μύτης μας να τις αναγνωρίζει. Για παράδειγμα, διαλυμένα αιθέρια έλαια ή απομονωμένα συστατικά που αντιπροσωπεύουν κάποιο άρωμα, εφαρμόζονται πάνω σε μια ταινία διηθητικού χαρτιού και τοποθετούνται σε ένα βιδωτό γυάλινο μπουκαλάκι (δείτε παρακάτω).

Μπορείτε να προσφέρετε στους μαθητές σας ρίγανη (1% καρβακρόλη σε προπυλενική γλυκόλη), τριαντάφυλλο (1% αιθέριο έλαιο σε αιθανόλη), λεμόνι (10% αιθέριο έλαιο σε αιθανόλη), κανέλλα (5% σιναμαλδεΰδη σε προπυλενική γλυκόλη), άρωμα κάποιου φρούτου (5% σε προπυλενική γλυκόλη), ή πικρά αμύγδαλα (1% βενζαλδεΰδη σε προπυλενική γλυκόλη) ως πείραμα. Κάθε μαθητής πρέπει να διαλέξει από μία λίστα 20 περίπου οσμών και καλείται να περιγράψει και να ορίσει τη μυρωδιά χωρίς τη βοήθεια του πίνακα.

Ένας ερασιτέχνης μπορεί σωστά να συνδυάσει μία οσμή με την πηγή της ή κάτι που την περιέχει, αλλά να μη μπορεί να αναγνωρίσει την επιφάνεια προέλευσης. Σε ένα μάθημα που δίδαξα πάνω στην αισθητική εκτίμηση της τροφής, μόνο οι μισοί από τους μαθητές αναγνώρισαν το άρωμα της ρίγανης ˙ το ένα τέταρτο από αυτούς το μπέρδεψαν με το θυμάρι ή τη μαντζουράνα, που είναι πολύ κοντινά βότανα ˙ και άλλοι αναγνώρισαν τη μυρωδιά ως δενδρολίβανο, βασιλικό και μαϊντανό, που είναι λιγότερο κοντινά βότανα με ξεχωριστές μυρωδιές. Παρόλα αυτά κάποιοι μαθητές σωστά συσχέτισαν την οσμή με ντοματόσουπα , την οποία μπορούμε να αρωματίσουμε με ρίγανη. Τα δύο τρίτα της τάξης αναγνώρισε την μυρωδιά των τριαντάφυλλων, μερικοί μαθητές την συσχέτισαν σωστά με παρόμοια λουλούδια όπως πασχαλιά, μελισσόχορτο ή με κολόνια, αλλά άλλοι λανθασμένα πρότειναν την μέντα, φάρμακα και καυτερά.

Σχεδόν όλοι οι μαθητές αναγνώρισαν τα πικραμύγδαλα, τη μέντα και τη κανέλα, αλλά απέτυχαν να ταυτοποιήσουν το φασκόμηλο και τον κορίανδρο. Όταν δόθηκαν οι λύσεις , κατευθείαν όλοι αναγνώρισαν τις μυρωδιές που πριν τους διέφυγαν, δείχνοντας ότι η οσφρητική μνήμη είναι πολύ καλύτερη από την ικανότητά μας να ορίσουμε τελικά μία μυρωδιά.

Μικρές αλλαγές στη χημική δομή-ξεχωριστές οσμές

Η καλή λειτουργία των υποδοχέων μας, μας επιτρέπει να ξεχωρίζουμε παρόμοια χημικά μόρια. Πολλά αρώματα προέρχονται από φυτά, των οποίων τα προϊόντα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να δείξουν, πώς οι μικρές διαφορές στη χημική δομή ενός αρωματικού δίνουν είτε εντελώς διαφορετικές μυρωδιές είτε τουλάχιστον διακριτές οσμές (δείτε τις αναπαριστάμενες δομές). Τα παραδείγματα ταξινομούνται με βάση τα ακόλουθα χημικά κριτήρια:

  1. Μήκος ανθρακικής αλυσίδας : προσθέτοντας δύο μεθυλ-ομάδες (‑CH2‑CH2‑)στο αρωματικό της καρύδας, γ-εναλακτόνη, δίνει το άρωμα του βερίκοκου ˙ εισάγοντας  (‑CH=CH‑) στη βενζαλδεΰδη (πικραμύγδαλα), προκύπτει σιναμαλδεΰδη (κανέλλα).
  2. EΑλλαγή χαρακτηριστικής ομάδας : αντικαθιστώντας την αλδεϋδομάδα της βανιλλίνης από (‑CH2‑CH=CH2) δίνει ευγενόλη, το άρωμα των γαρύφαλλων. Η αλκοόλη 1-βουτανόλη έχει καυστική μυρωδιά, ενώ το αντίστοιχο καρβοξυλικό οξύ (βουτυρικό οξύ) μυρίζει σαν χαλασμένο βούτυρο ή εμετός.
  3. Προσθήκη χαρακτηριστικής ομάδας : προσθήκη μιας μέθοξυ-ομάδας στη βενζαλδεΰδη αλλάζει τη μυρωδιά της από πικραμύγδαλου σε γλυκάνισου.
  4. Θέση της χαρακτηριστικής ομάδας : η καρβακρόλη που έχει μία ομάδα –ΟΗ δίπλα σε μια μεθυλ ομάδα, μυρίζει σαν ρίγανη, ενώ η θυμόλη, που έχει μία ομάδα –ΟΗ δίπλα σε μία ομάδα ‑CH(CH3)2, μυρίζει σαν θυμάρι ˙ η 1-προπανόλη μυρίζει σαν αιθανόλη, ενώ η 2-προπανόλη έχει γλυκιά μυρωδιά (τα νούμερα μπροστά στις ονομασίες δείχνουν τη θέση του –ΟΗ).
  5. Αλλαγή αλειφατικών και αρωματικών δακτυλίων: αντικατάσταση του δακτυλίου του βενζολίου της θυμόλης από κυκλοεξάνιο παράγει μενθόλη που μυρίζει εντελώς διαφορετικά.
  6. Διαφορές στη στερεοχημεία : συνήθως, ένα εναντιομερές ενός χειρικού αρωματικού μορίου απελευθερώνει μία δυνατή μυρωδιά, ενώ του άλλου είναι απαλή. Εξαιρέσεις είναι η  (S)-(+)-καρβόνη (το αρωματικό συστατικό σπόρων του κύμινου) και η (R)-(–)-καρβόνη (δυόσμος). Το (S)-(–)-λιμονένιο μυρίζει σαν νέφτι (πεύκο) αλλά το (R)-(+)-λιμονένιο έχει την οσμή πορτοκαλιού.

Παρόλα αυτά υπάρχουν συστατικά που είναι άσχετα δομικά αλλά μυρίζουν παρόμοια. Το κυκλοοκτάνιο, η καμφορά και η 1,8-κινεόλη έχουν και τα τρία οσμή καμφοράς, ενώ το κυκλοοκτάνιο αποτελείται από έναν ισοκυκλικό δακτύλιο (C8H16) και η καμφορά και η 1,8-κινεόλη είναι και τα δύο δικυκλικά μόρια με χαρακτηριστική ομάδα που περιέχει οξυγόνο. Η γνωστή ‘πράσινη πινελιά’ των άγουρων φρούτων και λαχανικών, που προστίθεται στα καλλυντικά για μια αίσθηση φρεσκάδας, προέρχεται από μια ομάδα στενά συνδεδεμένων C6 αλδεϋδων (cis-3-εξενάλη: φρέσκες ντομάτες ˙ cis-2-εξενάλη: πράσινα μήλα ˙ trans-2-εξενάλη: πράσινο και μαύρο τσάι, φρέσκες ντομάτες). Με τον ίδιο τρόπο, η αλκοόλη cis-3-εξενόλη (φρεσκοκομμένο γρασίδι ), το C9 αλδεΰδη 2-trans-6-cis-εναδιενάλη (φλούδα αγγουριού), μία αλδεΰδη συνδεδεμένη σε ένα δακτύλιο (λιγούστρο) και ακόμη μερικά πυραζόλια (2-προπύλ-3-μεθοξυπυραζόλιο: ποικιλία πιπεριάς ) έχουν αυτή την πράσινη πινελιά.

Δημοσιεύθηκε στο Science in School (http://www.scienceinschool.org)

ΑΓΟΡΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΑΙΘΕΡΙΩΝ ΕΛΑΙΩΝ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Leave a comment

Filed under Ψυχο-αρωματολογία

Περί Αρωμάτων : Συνθετικών και φυσικών

Κάντε μόνοι σας το ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΦΥΣΙΚΟ άρωμα !

Κάντε μόνοι σας το ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΦΥΣΙΚΟ άρωμα !

…Οι φυσικές ουσίες μιλούν στις αισθήσεις μας και στα συναισθήματα μας πολύ καλύτερα από τα συνθετικά μόρια που δεν έχουν ούτε αισθήσεις ούτε ζωή…

Το άρωμα … η λέξη μας θυμίζει  πολύπλοκο και γοητευτικό κόσμο, που κατοικείται από πρώτες ύλες σπάνιες και υπέροχες, κόσμο όπου οι μυρωδιές, εκτός από την αναγνωρισμένη επίδραση στη ψυχή μας, έχουν ομολογημένο σκοπό τη γοητεία, την επιβεβαίωση της προσωπικότητας ή της διάθεσης και φυσικά της απόλαυσης για τον εαυτό μας και για τους άλλους.

Μακριά από τα βιομηχανικά συνθετικά και στερεότυπα “αρώματα” προτείνουμε την ανακάλυψη του γοητευτικού αυτού κόσμου. Θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας την απόλαυση να ανακαλύπτουμε φυσικές μυρωδιές, ζωντανές και μοναδικές, να μάθουμε να τις συνδυάζουμε σύμφωνα με τις επιθυμίες σας και το χαρακτήρα σας για να δημιουργήσετε το ΔΙΚΟ ΣΑΣ άρωμα.

Η ιστορία του αρώματος είναι στενά συνδεδεμένη με την ιστορία του πολιτισμού με τρόπο που είναι αδύνατο να προσδιορίσουμε την ημερομηνία εμφάνισης του.

Από την αρχαιότητα το άρωμα είναι άλλοτε όργανο λατρευτικής ιεροτελεστίας, άλλοτε ιατρικής φροντίδας, άλλοτε τελετουργίας για την ομορφιά και την ευεξία αλλά από την αρχή θεωρήθηκε απόλαυση για το σώμα και το πνεύμα και χρησιμοποιήθηκε ως μέσο γοητείας.

    • Αρχαιότητα

Χρησιμοποιούμε τα αρωματικά φυτά ως έχουν, με εμπότιση σε έλαιο, ή σε φ… Οι Αιγύπτιοι γνωρίζουν ήδη τη τέχνη του συνδυασμού των οσμών για να δημιουργήσουν περίπλοκα αρώματα, όπως το ΚΥΦΙ, μείγμα για πολλαπλές χρήσεις που υπάρχει σε πολλές μορφές που περιέχουν κατά κανόνα μεταξύ άλλων

Άρκευθο, Κύτισο, Ροδόξυλο, de Τερμίνθινος, Μύρο, Κανέλα, Κάρδαμο…

    • Μεσαίωνας

Τα αρώματα θεωρούνται φάρμακο για τις ασθένειες και οι πλούσιοι έχουν πάνω τους σφαίρες γεμάτες Μόσχο, μοσχοκάρυδο ή αρωματικές ρητίνες για προφυλαχτούν από τις επιδημίες.

  • Τέλος Μεσαίωνα & Αναγέννηση
    Στην Ευρώπη του Μεσαίωνα και έπειτα στην Αναγέννηση, η τέχνη του αρώματος ανήκει συχνά στους αλχημιστές. Ανακαλύπτουμε την αιθυλική αλκοόλη και την εκχύλιση που επιτρέπει να εξάγουμε τα αρώματαταυτόχρονα με νέες πρώτες ύλες που έχουν φέρει οι μεγάλοι Ερευνητές : κακάο, βανίλια, τομπάκο, βάλσσαμο του Περού, πιπέρι, γαρύφαλλο…
  • Τέλος του 16ου – 17ος αιώνας
    Η αλκοολική αρωματοποιία αναπτύσσεται. Πλενόμαστε πολύ λίγο στη Βασιλική αυλή αλλά αρωματιζόμαστε πολύ : Κολώνια, ξύδι τουαλέτας, αρωματισμένες πούδρες και πομάδες, μίγματα (ποτ πουρί) αρωμάτων… Η Γκρας (Grasse) επιβάλλεται ως η πρωτεύουσα του αρώματος με την καλλιέργεια των αρωματικών βοτάνων και λουλουδιών και τη τελειοποίηση των τεχνικών εκχύλισης όπως η απορρόφηση (ψυχρή ή θερμή) ή η απόσταξη.
  • 19ος αιώνας

Στη Γκρας, οι τεχνικές εκχύλισης των αρωματικών ουσιών με πτητικούς διαλύτες αναπτύχθηκαν για να μπορέσουμε να παραλάβουμε τις στερεές ουσίες, τα absolut και τα ρητινοειδή. Ο τρόπος αυτός θα αντικαταστήσει προοδευτικά την απορρόφηση. Η ανάπτυξη της οργανικής χημείας και η εισαγωγή συνθετικών ενώσεων στα αρώματα σηματοδοτεί την έναρξη της μοντέρνας αρωματοποιίας.best Το άρωμα επιβάλλεται ως Τέχνη και οι μεγάλοι αρωματοποιοί συνθέτουν μυθικές συμφωνίες που είναι ακόμη και σήμερα  best-sellers : Guerlain (Jicky, 1889), Houbigant (Fougère royale, 1882), Penhaligon’s (Hammam Bouquet, 1872).

  • 20ος αιώνας

Η αρχή του 20ου αιώνα σηματοδοτείται από τον François Coty, ιδιοφυή αυτοδίδακτο αρωματοποιό, που δημιούργησε συμφωνίες που είναι ακόμα και σήμερα βάση πολλών αρωμάτων όπως για παράδειγμα το περίφημοChypre (1917).
Στη δεκαετία του ‘70, η ανάλυση marketing μετασχηματίζει την αρωματοποιία : Πριν ακόμη δημιουργηθεί το άρωμα έχειεννοιοποιηθεί και οφείλει να ανταποκριθεί στις υποτιθέμενες επιθυμίες των καταναλωτών : το Opium (Yves Saint-Laurent, 1976) ενσαρκώνει το μυστήριο και τον αισθησιασμό της ΓΥΝΑΙΚΑΣ, το Anaïs-Anaïs (Cacharel, 1978) θυμίζει τη δυαδικότητα της αθωότητας και του αισθησιασμού.

Στη δεκαετία του ‘90 εμφανίζεται η μόδα των υδατικών και θαλάσσιων οσμών : Escape (Calvin Klein, 1991), Kenzo pour homme (Kenzo, 1991)…

Όπως κάθε Τέχνη, η εξέλιξη της αρωματοποιίας συνδέεται με τη μόδα και την εξέλιξη της νοοτροπίας, αλλά σημαδεύτηκε κυρίως από τις προσωπικότητες, είτε από τους ίδιους τους καλλιτέχνες (οι «μύτες») ή εκείνους που ήξεραν να επιβάλλουν μια ιδέα και να δημιουργούν τάσεις.

Η ιστορία της αρωματοποιίας αρχίζει στη πραγματικότητα στο τέλος του 19ου αιώνα , με την ανάπτυξη των Οίκων τηςΓκρας. Οι αρωματοποιοί της εποχής είναι ταυτόχρονα ιδιοκτήτες, διευθυντές και «μύτες» του δικού τους Οίκου αρωματοποιίας : Guerlain, Caron, Coty, Molinard…

Από την αρχή του 20ου αιώνα, η ιστορία της αρωματοποιίας συνδέεται με την ιστορία της μόδας : οι μεγάλοι σχεδιαστές Μόδας (couturiers)εξασφαλίζουν τις υπηρεσίες μεγάλων αρωματοποιών για να μπουν στην αρωματοποιία συμβάλλοντας έτσι στην βιομηχανοποίηση του αρώματος :

  • Coco Chanel (Ernest beaux, Chanel N°5, 1921)
    • Jeanne Lanvin (André Frayse, Arpège, 1927)
    • Jean Patou (Henri Alméras, Joy, 1929)
    • Marcel Rochas (Edmond Roudnitska, Femme, 1947)
    • Pierre Balmain (Germaine Cellier, Vent vert, 1947)
    • Christian Dior (Edmond Roudnitska, Eau sauvage, 1966)
    • Yves Saint Laurent (Jean-Louis Sieuzac, Opium, 1977)

ΤΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΌ ΆΡΩΜΑ

Σήμερα, το άρωμα έχει γίνει πραγματική βιομηχανία : πριν από κάθε λανσάρισμα καινούργιου αρώματος προηγείται σε βάθος ανάλυση marketing για να οριστεί το στυλ του αρώματος και το πλασάρισμα του στην αγορά : το άρωμα, πριν ακόμη συντεθεί, είναι ήδη «προϊόν» – έχει γίνει έννοια.
Κατόπιν λανσάρεται με τη βοήθεια τεράστιου «μπάτζετ» για διαφήμιση». Είναι αρκετά λυπηρό να ξέρει κανείς  ότι μόνο το1 ως 3 % της τελικής τιμής αρώματος αντιστοιχεί στη τιμή της αρωματικής ουσίας, τα υπόλοιπα αντιστοιχούν κυρίως στη τιμή του marketing που το συνοδεύει !
Η μοντέρνα αρωματοποιία είναι επίσης τυποποιημένη αρωματοποιίας : η πώληση σε μεγάλη κλίμακα αρώματος στο ευρύ κοινό έχει αναπόφευκτα προκαλέσει ανάγκη  αναπαραγωγιμότητας. Όμως είναι δύσκολο, ή και αδύνατον, με τιςφυσικές πρώτες ύλες : όπως το κρασί, τα αιθέρια έλαια έχουν τις καλές και τις κακές χρονιές τους, τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποιότητα. Η τιμή των πρώτων υλών κυμαίνονται αρκετά και οι οσμές τους κυμαίνονται ανάλογα με τη προέλευση, τις γνώσεις του προσώπου που αποστάζει, την εποχή, τη χρονιά… Η βιομηχανία της αρωματοποιίας επειδή δεν μπορεί να συμβαδίσει με τις αβεβαιότητες αυτές, έγινε σήμερα στη συντριπτική πλειοψηφία της συνθετική αρωματοποιία : τα συνθετικά προϊόντα είναι πολύ πιο φτηνά και και η οσμή τους είναι πάντα ίδια.

ΤΟ ΦΥΣΙΚΌ ΆΡΩΜΑ

Οι φυσικές πρώτες ύλες είναι πολυσύνθετα και μοναδικά μείγματα αρωματικών ενώσεων.  Η οσμή συνθετικού Ρόδου ή Γιασεμιού δεν θα είναι ποτέ τόσο λεπτή και τόσο όμορφη όπως η οσμή της φυσικής αρωματικής ουσίας. Η μύτη μας μπορεί να αντιληφθεί  διαφορές και πολύ λεπτές αποχρώσεις που η χημεία δεν μπορεί μα μιμηθεί.

Επιθυμούμε να σας παρουσιάσουμε εδώ  μια εντελώς φυσική και χειροποίητη αρωματοποιία. Είναι «ζωντανή» και «μοναδική» αρωματοποιία που θα εξελιχτεί με τις πρώτες ύλες που τη συνθέτουν και évoluer avec les matières premières naturelles qui la composent θα αναδείξουν τη γοητεία και το μυστήριο τους. «Μοναδικά» επειδή θααντανακλά τη προσωπικότητα σας, τις επιθυμίες σας και το συναισθηματικό σας κόσμο.

Είστε μοναδική και το άρωμα σας θα είναι μοναδικό!

Φυσικό άρωμα με βάση αιθέρια έλαια θα μπορούσε να είναι και «θεραπευτικό» άρωμα.

Οι φυσικές ουσίες μιλούν στις αισθήσεις μας και στα συναισθήματα μας πολύ καλύτερα από τα συνθετικά μόρια που δεν έχουν ούτε αισθήσεις ούτε ζωή.
Επιλέξτε τις οσμές που σας «κάνουν καλό» : τα αιθέρια έλαια με χαλαρωτικές, ηρεμιστικές ιδιότητες ή αντίθετα τονωτικές θα κάνουν το άρωμα σας πραγματική αρωματοθεραπευτική αγωγή και οσφρητική απόλαυση που μπορεί να επαναληφτεί όποτε αισθανθείτε την ανάγκη μέσα στη μέρα.

Στο σπίτι του Καλλυντικού ΡΑΒΙΝΕ 5 , Μετρό Ευαγγελισμός θέτουμε τις μύτες μας στη διάθεση σας για να φτιάξουμε μαζί το ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΑΡΩΜΑ!

Τηλ.  2107242151

Αγορές ηλεκτρονικά (ON LINE) ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Τώρα θα μας βρείτε και στην Θεσσαλονίκη και στα Χανιά!!!

Leave a comment

Filed under Ψυχο-αρωματολογία

Ψυχολογία και διάχυση αιθερίων ελαίων στην ατμόσφαιρα

diffuseur-huiles-essentielles-sphera-vert

Συσκευή διάχυσης αιθερίων ελαίων με υπερήχους (ΑΓΟΡΑ ΚΛΙΚ)

ΔΙΑΧΥΣΗ ΑΙΘΕΡΙΩΝ ΕΛΑΙΩΝ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μία πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε Δημοτικά σχολεία της Ταϊβάν απέδειξε ότι βραχείες συνεδρίες διάχυσης αιθερίου ελαίου περγαμόντο βοηθούσε στην ελάττωση του στρες των δασκάλων.

Τα ενθαρρυντικά αυτά αποτελέσματα συμπληρώνουν ιδανικά τα συμπεράσματα που έχουν ήδη βγει ως προς τον θετικό αντίκτυπο διάχυσης αιθερίων ελαίων στο αυτόνομο νευρικό σύστημα.
Η οσμοθεραπεία – ο κλάδος της αρωματοθεραπείας που ενδιαφέρεται στην αλληλεπίδραση ανάμεσα στην όσφρηση, τα αρώματα και την υγεία – φαίνεται ότι έχει ένα λαμπρό μέλλον μπροστά της!

Μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Ταϊβάν

Η μελέτη για την οποία συζητάμε δημοσιεύτηκε το 2011 από τον Kang-Ming Chang και τον Chuh-Wei Shen στο επιστημονικό περιοδικό Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine. Volume 2011, Article ID 946537 (Hindawi Publishing Corporation).

Ο τίτλος του « Aromatherapy Benefits Autonomic Nervous System Regulation for Elementary School Faculty in Taiwan », μας εξηγεί ότι είχε ως σκοπό να μετρήσει την επίπτωση της αρωματοθεραπείας στο αυτόνομο νευρικό σύστημα

Πιο συγκεκριμένα επικεντρώθηκε στην μείωση του στρες στους δασκάλους.

Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές είναι σήμερα όλο και περισσότερο στρεσαρισμένοι.

Στο δυτικό κόσμο παραπονιούνται για τις συνθήκες εργασίας τους, τα πολλαπλά καθήκοντα, τις καθημερινές ευθύνες, τις δυσκολίες του επαγγέλματος και τις απαιτήσεις της κοινωνίας απέναντι σε γονείς που είναι μακριά από την πραγματικότητα του σχολείου.

Όλοι παραδέχονται ότι το στρες των διδασκόντων επηρεάζει την διδασκαλία και την υγεία τους. Προκαλεί διαταραχές της ψυχικής και σωματικής υγείας που συνεπάγεται μεγάλη αύξηση του κόστους εργασίας λόγω π.χ. πολλών αναρρωτικών αδειών.

Αποτελέσματα της έρευνας:

Μετά από στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων της έρευνας διαπιστώθηκαν πολύ σημαντικές διαφορές των φυσιολογικών παραμέτρων
Οι δάσκαλοι που επωφελήθηκαν από την διάχυση αιθερίου ελαίου περγαμόντο παρουσιάζουν όλοι πτώση της αρτηριακής πίεσης, μείωση της καρδιακής συχνότητας και αύξηση της νευρικής δραστηριότητας του παρασυμπαθητικού που δείχνει ότι το αιθέριο έλαιο περγαμόντο οδηγεί την δραστηριότητα του αυτονόμου νευρικού συστήματος προς ένα σημείο ισορροπίας.

Η μελέτη μας προσφέρει χρήσιμα στοιχεία ως προς τη δυνατότητα να μειώσουμε το στρες των δασκάλων με εισπνοή αιθερίου ελαίου περγαμόντο το οποίο διαχέται εν ψυχρώ (με συσκευή διάχυσης με υπερήχους). Βέβαια απαιτούνται πιο εκτεταμένες μελέτες σε ότι αφορά γενικά την δράση των αιθερίων ελαίων στη ρύθμιση του αυτονόμου νευρικού συστήματος για να συμπληρώσουν την παρούσα έρευνα

Φυσικά μπορούμε να θεωρήσουμε ότι θα ήταν καλό να διαχέουμε χαλαρωτικά (εσπεριδοειδή : μανταρίνι, πορτοκάλι κλπ) αιθέρια έλαια σε χώρους εργασίας με έντονο στρες.

ΑΓΟΡΑ ΑΙΘΕΡΙΩΝ ΕΛΑΙΩΝ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ  ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Leave a comment

Filed under ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΡΓΕΙΕΣ, Ψυχο-αρωματολογία

Ματζουράνα – Origanum majorana (αιθέριο έλαιο)

origanum majorana

Origanum majorana

Ματζουράνα, συγγενικό αρωματικό φυτό με τη Ρίγανη (Origanum heracleoticum), ανήκει στα Χειλανθή. Αναφέρεται στο Ψαλμό  Ν΄(50) ως ύσσωπος : «ραντιεῖς μὲ ὑσσώπω, καὶ καθαρισθήσομαι».

Το όνομα Ματζουράνα προέρχεται από το αρχαίο γαλλικό Majorana, από το mariol, είδος μαριονέτας υπαινισσόμενο το σχήμα των ανθέων. Origanum είναι το ελληνικό Ορίγανη από το «όρος» και «γάνος» (=θάμβος): το στολίδι των βουνών.

Κατάγεται από την Ανατολή και αφού οι αρχαίοι την είχαν σε μεγάλη εκτίμηση  εισήχθη προοδευτικά κατ’ αρχήν στη Μεσόγειο και μόνο μετά το 16ο αιώνα στην βορειότερη Ευρώπη. Στη διάρκεια του Μεσαίωνα και της  Αναγέννησης έφτιαξε την πολύ καλή της φήμη.

Αειθαλής όταν είναι αυτοφυής στις θερμές περιοχές, φοβάται το χειμωνιάτικο κρύο της κεντρικής Ευρώπης όπου τη βρίσκουμε μόνο σε καλλιέργειες και είναι μονοετής, γι αυτό αποκαλείται Ματζουράνα των κήπων (Marjolaine des jardins).

Η Ματζουράνα των κήπων είναι φυτό ποώδες με πολλές παραφυάδες που δεν ξεπερνά τα 50 εκατοστά σε ύψος,  ο βλαστός είναι τετραγωνικός, πολύκλαδος. Τα φύλλα της είναι μικρά, αντίθετα, χνουδωτά, ωοειδή και έχουν μία χαρακτηριστική όμορφη οσμή γλυκιά και ζεστή. Τα άνθη της είναι μικρά λευκού χρώματος. Το φυτό έχει αρμονικό περίγραμμα και είναι όμορφο στην όψη. Φύεται σε ελαφρύ και ζεστό χώμα, προστατευμένο από τον αέρα και με καλή έκθεση στον ήλιο. Δεν προτιμά τα πετρώδη εδάφη σε υψόμετρο.

Η Ματζουράνα αν και βοτανολογικά ανήκει στο γένος Origanum δεν μοιάζει καθόλου στην ξαδέλφη της Ρίγανη με πικάντικο και φαινολικό άρωμα και αδίκως τη θεωρούν διεγερτική. Αξίζει να την ανακαλύψει κανείς, έχει ένα απαλό, φίνο και ζεστό άρωμα σε αντίθεση με τη Ρίγανη ή την άγρια Ματζουράνα με πιο καυτερό άρωμα.

Μαζί με την Λεβάντα τη γνήσια μας δίνει ένα από τα πιο ήπια αιθέρια έλαια. Όλα τα όργανα περιέχουν αιθέριο έλαιο, περισσότερο δε τα φύλλα.

Το αιθέριο έλαιο αποτελείται κυρίως από πολλές αλκοόλες εκ των οποίων οι κυριότερες είναι : τερπινεν-4-όλη (25-35%), cis και trans θουγιανόλη-4 (8-15%),  α-τερπινεόλη (3-6%), cis και trans παρα-μενθ-2-ένιο-1-όλη (2-3%), λιναλοόλη (1-3%), trans πιπεριτόλη (2-3%) όπως και μικρές ποσότητες γερανιόλης, μερικούς εστέρες 4-οξικός τερπενυλεστέρας (<1%), α-τερπενυλεστέρας (<0,5%), λιναλυλεστέρας (2-3%), γερανυλεστέρας (<0,5%). Πολλά μονοτερπένια εκ των οποίων το γ-τερπινένιο (13-17%), σαμπινένιο (5-10%), α-τερπινένιο (8-10%), β-μυρκένιο (1-3%), τερπινολένιο (3-5%), πινένια (1-2%), πινένιο (0,5-5%), α- και β- φιλανδρένιο (1-5%), λιμονένιο (1-2%) αλλά λίγα σεσκιτερπένια καρυοφυλλένιο (1-3%), γερμακρένιο D ( <1%), α-χουμουλένιο και ίχνη σπαθουλενόλης (σεσκιτερπενόλης).  Αντίθετα με τη Ρίγανη περιέχει μόνο ίχνη καρβακρόλης (<0,1%).

Η απόσταξη που διαρκεί περίπου 1 ώρα και 15 λεπτά πραγματοποιείται χωρίς πίεση και χωρίς υπερβολικά υψηλή θερμοκρασία και η αποδοτικότητα είναι 0,5 ως 0,8%.

Είναι αρκετά δύσκολο να βρει κανείς αιθέριο έλαιο Ματζουράνας καλής ποιότητας γι αυτό η τιμή του είναι αρκετά υψηλή. Στο εμπόριο κυκλοφορούν είτε υποκατάστατα (όπως το Thymus mastichina που κακώς βαφτίζεται Ματζουράνα Ισπανίας και είναι πολύ φτηνότερο και εντελώς διαφορετικής σύστασης που περιέχει κυρίως 1,8-κινεόλη και λιναλοόλη) ή αιθέρια έλαια που έχουν αποσταχθεί «όπως-όπως» ή νοθευμένα με Ρίγανη (Origanum compactum).

Τα εργαστήρια που το παράγουν είναι πολύ λίγα και ούτως ή άλλως η δύσκολη και υψηλού κόστους παραγωγή του αποκλείει στην πράξη την μαζική εμπορική διάθεση.

Η πλούσια σύνθεση του σε μονοτερπενόλες και μονοτερπένια του προσδίδουν το φίνο και ζεστό άρωμα του. Η υψηλή περιεκτικότητα σε τερπινεόλη-4 το καθιστά πολύ συγγενές με το Ραβενσάρα το αρωματικό (Agatophyllum aromaticum).

ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ – ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

Ο Θεόφραστος αναφέρει τη Ματζουράνα ως βάση αρώματος που ταιριάζει πολύ στις γυναίκες και ο Πλίνιος ο αρχαίος ισχυρίζεται ότι «η Ματζουράνα που  προέρχεται από την Κύπρο και τη Μυτιλήνη όπου αφθονεί δίνει το καλύτερο άρωμα».

Το αιθέριο έλαιο της Ματζουράνας είναι καταπληκτικό όσο και άγνωστο. Ο συναγωνισμός με τη ξαδέλφη της τη Ρίγανη έκανε να υποτιμηθούν και να παραμείναν άγνωστες οι ιδιότητες του. Η υψηλή τιμή του επίσης συνέβαλε στον παραγκωνισμό του παρά τις πολύτιμες θεραπευτικές του ιδιότητες.

Προϊόν της ισχυρής θερινής ηλιοφάνειας κρύβει μέσα του θαλπωρή και ζεστασιά που δεν καίει όπως το αιθέριο έλαιο της Ρίγανης. Ο Θεόφραστος λέει ότι ζεσταίνει και δυναμώνει τα νεύρα. Είναι εξαιρετικό και νευροτονωτικό και γενικό εξισορροπητικό.  Οι δράσεις του οφείλονται στις δύο αυτές ιδιότητες.

Το αιθέριο έλαιο της Ματζουράνας, σε αντίθεση με το αφέψημα που αποκοιμίζει, ξυπνάει την όρεξη για δράση και ισορροπεί την όρεξη, δίνεται δηλαδή σε ανορεκτικούς και σε βουλιμικούς. Σε γαστραλγία συνδυάζεται με την Μέντα πιπερώδη (Mentha x piperita) και τον Άνηθο (Anethum graveolens), συμπληρώνεται δε με τον Βασιλικό.

Βρίσκει τη μεγαλύτερη ωφελιμότητα της σε ψυχολογικά προβλήματα των νέων, τους απαλλάσσει από το άγχος και τις μαύρες σκέψεις, τους ξαναδίνει ορμή για τη ζωή. Πρέπει να συνδυασθεί με το Ραβενσάρα και τη Δάφνη.

Προτείνεται στα ψυχοσωματικά προβλήματα όπως νεανικό άσθμα κλπ.

Σε συνδυασμό με το Φασκόμηλο σκλαρέα ανακουφίζει την συναισθηματική δυσφορία των κοριτσιών και των γυναικών ιδίως όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα δυσμηνόρροιας. Συνήθως προστίθεται και Μέντα πιπερώδης μα Δάφνη στη συνέργεια.

Για του μεγαλύτερους σε ηλικία  προτείνεται ο συνδυασμός με Λεβάντα γνήσια,  Δενδρολίβανο με 1,8-κινεόλη και Γωλθερία για μασάζ σε ρευματικούς πόνους και νευραλγίες

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΣΗ

  • Νευροτονωτικό και εξισορροπητικό σε νέους
  • Για την ψυχική αδυναμία, απάθεια.
  • Διεγείρει την πέψη, εξισορροπεί την όρεξη
  • Ρυθμιστικό αναπνευστικών οδών (νεανικό άσθμα)
  • Αντισπασμωδικό (δυσμηνόρροια, νευρικοί σπασμοί με Βασιλικό)
  • Αντιφλεγμονώδες (ρευματισμοί)
  • Αναφροδισιακό (σεξουαλικές εμμονές)

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

–         Μην το συγχέετε με τις Ρίγανες (πλούσιες σε φαινόλες και ισχυρές βακτηριοκτόνες).

–         Μην το συνδυάζετε με Κέδρο, Κυπαρίσσι, Πεύκο.

–       Μην το χρησιμοποιείτε καθόλου αν δεν είστε σίγουροι για την ποιότητα του.

Νίκος Χρηστίδης – Ιατρός

ΑΓΟΡΑ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ΑΙΘΕΡΙΩΝ ΕΛΑΙΩΝ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Leave a comment

Filed under ΑΙΘΕΡΙΑ ΕΛΑΙΑ - ιδιότητες, Ψυχο-αρωματολογία

Τα πάντα για το Ρόδο – Rosa Damascena (αιθέριο έλαιο)

rosa damascena 

Αγορά αιθερίου ελαίου Rosa Damascna Βουλγαρίας 100% αγνό – φυσικό ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Το Ρόδο είναι στην πραγματικότητα ένα πολύ αρχαίο άνθος. Φαίνεται ότι εμφανίστηκε στη Γη στην τριτογενή περίοδο όπως αποδεικνύεται από απολιθώματα 40 εκατομμυρίων ετών. Κατάγεται από την Κεντρική Ασία και από εκεί εξαπλώθηκε σε όλο το βόρειο ημισφαίριο μόνο και καθόλου στο νότιο. Ανάλογα με το είδος αντέχει το πολικό ψύχος και τις τροπικές ζέστες  έτσι που το βρίσκουμε τόσο στη Σιβηρία και στην Αλάσκα όσο και στη Β. Αφρική. Η ονομασία του Rosa προέρχεται από το κελτικό rhood ή rhud και έδωσε του στην βοτανική του οικογένεια τα Rosaceae.

Η καλλιέργεια των «αυτοφυών» ρόδων στην Κίνα ξεκινά από το 5000 π.Χ. Στη δυναστεία των Χαν (2 τελευταίοι αιώνες π. Χ.) κυριαρχούσαν σε τέτοιο βαθμό οι ροδώνες που ο αυτοκράτορας αναγκάστηκε να περιορίσει την καλλιέργεια του που κατελάμβανε τα καλλιεργημένα εδάφη και απειλούσε την παραγωγή τροφίμων.

Η αρχαιότερη ευρωπαϊκή μαρτυρία για το Ρόδο είναι τοιχογραφία της Κνωσού, στην Κρήτη, του 2500 π. Χ. περίπου. Έχουμε επίσης πήλινες ταμπλέτες της Πύλου, Πελοπόννησος,  που χρησίμευαν ως αποδείξεις για την αγορά Ροδέλαιου.

Η ονομασία της νήσου Ρόδος μαρτυρεί την παρουσία αυτοφυών ρόδων στο νησί όπως και σε πολλά άλλα νησιά της Μεσογείου.

Οι Αιγύπτιοι έστελναν στη Ρώμη καραβιές με Ρόδα κομμένα (πιθανότατα νεαρές ροδιές σε γλάστρα) επειδή στην Αίγυπτο άνθιζαν δυο μήνες νωρίτερα από ότι στη Ρώμη.

Αν και οι ροδιές εισήχθηκαν στην Αίγυπτο με την περσική εισβολή τον 4ο αιώνα π. Χ.

Ο έλληνας ποιητής Ανακρέων (6ος αιώνας π. Χ.) έλεγε : «Μου αρέσει να κρατάω στο χέρι μου το γοητευτικό αυτό άνθος, ακόμη κι όταν έχει μαραθεί διατηρεί το άρωμα της νιότης του», υποδεικνύοντας ίσως το Rosa officinalis gallica που διατηρεί και αναπτύσσει το άρωμα του όταν ξεραθεί. Ο Ηρόδοτος τον 5ο αιώνα ήταν ο πρώτος που μίλησε για «διπλά» Ρόδα : «στην Φρυγία, βρίσκονταν γύρω από τον κήπο του Μίδα, γιος του Γόρδιου, όπου φύονταν από μόνα τους ροδιές με άνθη με 60 πέταλα των οποίων το άρωμα που ξεπερνούσε όλων των άλλων ρόδων». Ο βασιλιάς Μίδας ήταν διάσημος για την αγάπη του για τον χρυσό αλλά και για τους καταπληκτικούς ροδώνες του. Ίσως επρόκειτο για το Rosa Damascena.

Ιδού τι λέει ο Θεόφραστος : «Τα ρόδα διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τη πυκνότητα, το χρώμα, το άρωμα και τον αριθμό των πετάλων. Πολλά έχουν 5, άλλα 12, άλλα 20, άλλα έχουν πολύ πιο πολλά μέχρι που αποκαλούνται εκατόφυλλα. Η ένταση του χρώματος και του αρώματος μπορεί να διαφέρει από τον ένα τόπο στον άλλον. Ακόμη και οι τριανταφυλλιές που καλλιεργούνται στο ίδιο χωράφι μπορεί να έχουν διαφορετικό άρωμα. Το πιο δυνατό άρωμα το έχουν τα ρόδα από την Κυρήνη (σημερινή Λιβύη) επομένως και τα καλλυντικά στα οποία συμμετέχουν είναι και τα πιο αρωματικά.»

Οι Ρωμαίοι τρελαίνονταν για τριαντάφυλλα και διατηρούσαν τεράστια φυτώρια στην Καμπανία και όπως εξηγεί ο Σενέκας κατασκεύασαν θερμαινόμενα με σωλήνες ατμό θερμοκήπια για καλλιέργεια εκτός εποχής. Ήταν η μεγάλη μόδα των στεφανιών από λουλούδια και με τριαντάφυλλα ήταν περιζήτητα. Στα συμπόσια ο οικοδεσπότης θεωρούσε απαραίτητο να τιμήσει του καλεσμένους με στεφάνια και γιρλάντες καθώς με βροχή από ροδοπέταλα. Η Κλεοπάτρα γέμισε το πάτωμα με ½ μέτρο ροδοπέταλα για να υποδεχθεί τον Μάρκο Αντώνιο. Φαίνεται ότι η ποικιλίες που καλλιεργούντο ήταν Rosa gallica, alba, Damascena αν και άλλες ποικιλίες φύτρωσαν από μόνες τους στη ρωμαϊκή εξοχή τις οποίες ο Πλίνιος ονόμασε «κυνόροδον» επειδή θεωρούσαν ότι γιάτρευσε τα δαγκώματα των σκύλων. Το Rosa gallica (φαρμακευτικόν) διασταυρωνόταν αυθόρμητα σε όλη σχεδόν τη Δυτική Ευρώπη. Το Rosa alba (λευκό ρόδο) πρέπει να είναι εκείνο που ονόμαζαν τριαντάφυλλο της Καμπανίας.

Το Rosa Damascena μπορεί να είναι το αρχαίο Ρόδο της Κυρήνης (Λιβύη), ορισμένοι συγγραφείς υποστηρίζουν ότι καλλιεργείτο από παλιά στη Βόρειο Αφρική (Τυνησία) και η Rosa ×damascena semperflorens (ανθίζει άνοιξη και φθινόπωρο) αντιστοιχεί στο Ρόδο του Paestum (αρχαία ελληνική αποικία η Ποσειδωνία). Ο Βιργίλιος αναφέρει ότι «οι τριανταφυλλιές του Πέστουμ ανθίζουν δυο φορές».

Οι αρχαίοι εκτιμούσαν στον ύψιστο βαθμό τα Ρόδο για την αρωματοποιία και την κοσμητολογία. Ο Θεόφραστος λέει «πιστεύουμε επίσης ότι το ρόδο ελαττώνει την επίδραση των σύνθετων αρωμάτων, επειδή όταν το άνθος είναι ανωτέρας ποιότητας, το χρησιμοποιούμε σε σύνθετα αρώματα και όταν τα ξεβουλώνουμε μυρίζουν κυρίως ή αποκλειστικά αυτό. Αλλά είναι παροδικό φαινόμενο επειδή το λεπτό και ντελικάτο άρωμα του ρόδου καλής ποιότητας επιβάλλεται στο άρωμα των άλλων συστατικών. Και όπως είναι τόσο λεπτεπίλεπτο και επειδή έχει μείνει εγκλωβισμένο στο φιαλίδιο εξαερώνεται πριν από τα άλλα και φεύγει προς πάσα κατεύθυνση. Γι αυτό το λόγο το άρωμα του τριαντάφυλλου κυριαρχεί μόνο στην αρχή και κατόπιν επικαλύπτεται. Γιατί ότι είναι ντελικάτο και λεπτό δεν είναι ρωμαλέο».

Στο Μεσαίωνα εμφανίζεται το Ροδόνερο. Ένα έγγραφο του ΙΧου αιώνα, αναφέρει ετήσιο φόρο 30 000 φιαλιδίων Ροδόνερου που όφειλε η περσική επαρχία Φαρσιστάν στην εφορία της Βαγδάτης στην περίοδο του χαλίφη Μαμούν (810-817). Το Cronica padouana Rolandini βεβαιώνει τη χρήση ροδόνερου σε ένα συμπόσιο στο Τρεβίζο. Μέχρι την εισαγωγή μαχαιροπήρουνων στο τραπέζι το XVIο αιώνα το ροδόνερο χρησιμοποιείτο για να πλένουν τα χέρια τους οι συνδαιτυμόνες.  Η πρώτη απόσταξη ροδόνερου (Rosa centifolia) με alambic (αλ-άμβυξ, αποστακτήρας) αποδίδεται στον Αβικέννα, περιπλανώμενο ιατροφιλόσοφο περσικής καταγωγής του Χ αιώνα, ίσως όμως η εφεύρεση της απόσταξης νε έγινε στην ίδια την Περσία στην πεδιάδα της πόλης Σιράζ (Φαρσιστάν).

Το πιο διάσημο κέντρο καλλιέργειας Ρόδων (Rosa gallica officinalis) στη Γαλλία στο τέλος του Μεσαίωνα και τους επόμενους αιώνες ήταν η Προβηγκία.

Το αιθέριο έλαιο έμεινε για καιρό απαρατήρητο. Η διαδικασία της διπλής απόσταξης είναι μεταγενέστερη από εκείνη του ανθόνερου του ρόδου. Ο Σαλαντίν του Άσκολι, γιατρός του πρίγκιπα του Τάραντα (τέλος του XVου αιώνα), περιγράφει στο Compenditium aromatorium τη διπλή απόσταξη των Ρόδων για την παραλαβή του ανθόνερου και του αιθερίου ελαίου. Ο Ιερώνυμος Ρούμπενς και ο Πόρτα στα τέλη του XVIου αιώνα έκαναν παρόμοια πειράματα. Στην Ανατολή η ανακάλυψη του αιθερίου ελαίου του Ρόδου – προφανώς άγνωστου στην αρχαία Ινδία, αν και ορισμένα λυρικά και αφηγηματικά κείμενα του Ραμαγιάνα αφήνουν να εννοηθεί το αντίθετο – ανάγεται στον XVII αιώνα όπως αναφέρουν ορισμένοι Μογγόλοι ιστοριογράφοι. Στο γάμο της πριγκίπισσας Νουρ Τζιμπάν με τον Μεγάλο Μογγόλο Τζιχάν Γκυρ διηγείται ο βενετσιάνος γιατρός Μανούτσι ότι «η πριγκίπισσα ώθησε την πολυτέλεια μέχρι το σημείο να δημιουργήσει ένα κανάλι στον κήπο όπου έρεε ροδόνερο. Ενόσω ο Αυτοκράτορας περπατούσε στον κήπο αντελήφθη ένα είδος αφρού που επέπλεε στην επιφάνεια του νερού. Το μάζεψαν όταν έφτασε στην όχθη και κατάλαβαν ότι πρόκειται για ουσία που προέρχεται από τα τριαντάφυλλα που είχε κάψει ο ήλιος και συγκεντρώσει κατά κάποιο τρόπο ώστε να σχηματιστεί αυτή η μάζα. Όλο το σεράι συμφώνησε ότι επρόκειτο για το πιο ντελικάτο άρωμα που γνώριζαν σε όλη την Ινδία. Στην συνέχεια προσπάθησαν να μιμηθούν με τέχνη αυτό που έφτιαξε η τύχη και η φύση.» Η πριγκίπισσα το ονόμασα Αιθέρα Τζιχάν Γκυρ, δηλαδή άρωμα Τζιχάν Γκυρ, στη συνέχεια επονομάστηκε Αιθέρας Γκουλ, δηλαδή άρωμα λουλουδιού ή τριαντάφυλλου.

Υπάρχουν σήμερα αμέτρητες ποικιλίες Ρόδου όμως δεν έχουν όλες άρωμα. Μετά από πολλές διασταυρώσεις μεταξύ διάφορων ειδών και υβριδίων ο άνθρωπος κατέληξε στη δημιουργία ποικιλιών με εξαιρετικό άρωμα.

Σήμερα υπάρχουν 2 μεγάλες ομάδες ειδών Ρόδου που χρησιμοποιούνται στην αρωματοποιία.

–       Ρόδη η εκατοντάφυλλος

–       Ρόδο Δαμασκού

Η ομάδα της εκατονταφύλλου, που καλλιεργείτο ήδη στην Αρχαιότητα, καλλιεργείτο κυρίως στη Ν. Γαλλία, περιοχή Γκρας.

Είναι δενδρύλλιο με μορφή θάμνου, ύψους 0,5 ως 1 μέτρο, έχει λίγα άνθη απαιτεί πολύ εργασία από τους καλλιεργητές. Φοβάται την όψιμη παγωνιά και την πρώιμη ζέστη.

Η αποδοτικότητα σε αιθέριο έλαιο είναι πολύ μικρή (0,01%) για εκμετάλλευση μεγάλης κλίμακας.

Η ομάδα της Δαμασκού εκπροσωπείται από το Rosa Damascena που καλλιεργείται κυρίως στη Βουλγαρία και την Τουρκία. Κατάγεται από τη Μέση Ανατολή και πιθανότατα εισήχθη στην Βουλγαρία με την τουρκική εισβολή γύρω στο 1500. Καλλιεργείται πολύ λίγο στη Μέση Ανατολή και ξεκίνησε στη Βουλγαρία στο τέλος του XVII αιώνα και δυο αιώνες αργότερα στη Τουρκία αφού εισήχθη λαθραία από ένα εμιγκρέ αγρότη. Το Ρόδο Δαμασκού αποκαλείται τώρα πια Ρόδο Καζανλίκ και είναι διαφορετικό από το Ρόδο Δαμασκού της Βουλγαρίας. Σήμερα βρίσκουμε αρκετές ποικιλίες του Ρόδου της Δαμασκού ανάλογα τη γεωγραφία και τις κλιματικές συνθήκες.

Η επίδραση των εξωτερικών συνθηκών και η τελειοποίηση των ανθρώπινων τεχνικών οδήγησαν στην επιλογή της μορφής με 30 πέταλα : Rosa Damascena var. Bulgarica trigintipetala roseurs : είναι το Ρόδο του Καζανλίκ.

Περιέργως οι Βούλγαροι δεν έχουν ιδιαίτερο όρο για το Ρόδο και χρησιμοποιούνε είτε τον τουρκικό όρο güll  είτε τον ελληνικό trindafill. Αν και αποτελεί τμήμα της κουλτούρας της, π.χ. το η παροιμία «αν η καρδιά σου είναι τριαντάφυλλο το στόμα σου λέει αρωματισμένα λόγια».

Το αιθέριο έλαιο παραλαμβάνεται σήμερα με απόσταξη με υδρατμούς από τα ανθισμένα μπουμπούκια του Rosa damascena.

Η καλύτερη ποιότητα αιθερίου ελαίου προέρχεται από τις καλλιέργειες της Rosa Damascena στη Βουλγαρία, στην κοιλάδα των Ρόδων βόρεια της Φιλιππούπολης, σε υψόμετρο 300 με 500 μέτρων ανάμεσα σε δύο οροσειρές την Στάρα Πλάνινα και την Σρέντα Γκόρα.

Χάρη σε ένα πολύ ανώμαλο έδαφος που οδηγεί σε μικροκοιλάδες και ποτίζονται από πολλούς χείμαρρους, με μεγάλες μάζες υγρού αέρα που έρχονται το βράδυ που είναι απαραίτητες για να παραχθεί το αιθέριο έλαιο. Είναι οι ιδανικές συνθήκες ανάπτυξης του φυτού και την παραγωγή του μοναδικού αρώματος του.

Στην Τουρκία αναπτύχθηκε η καλλιέργεια του Rosa Damascena στην περιοχή των λιμνών νότια του κέντρου και νοτιοδυτικά του οροπεδίου της Ανατολίας. Το κέντρο απόσταξης βρίσκεται στο εσωτερικό του τριγώνου που σχηματίζουν η κοιλάδα Κεσιμπορλού, λίμνη Μπουρτνούρ και η κοιλάδα Ισπάρτα-Ισλαμκόυ, σε 1000 μέτρα υψόμετρο και ιδανικές οικολογικές συνθήκες.

Από τις βουλγαρικά και τουρκικά  Rosa Damascena παραλαμβάνονται 4 τύποι αρωματικών προϊόντων : αιθέριο έλαιο, ανθόνερο, στερεό και absolute, τα δύο τελευταία προορίζονται για την αρωματοποιία. Το στερεό είναι εμπότισμα σε πτητικό διαλύτη (βενζένιο, εξάνιο) ανθισμένων μπουμπουκιών. Όταν αποπερατωθεί η διαδικασία το εμπότισμα αποστάζεται για να διαχωριστεί ο διαλύτης από το αρωματικό προϊόν που ονομάζεται στερεό, μείγμα ως πάστα κηρού, ρητίνης και αρωματικών συστατικών. Η αποδοτικότητα είναι 0,2 ως 0,25%.

Το absolute παραλαμβάνεται με διαδοχικά πλυσίματα του στερεού με αλκοόλ που το καθαρίζει από κηρώδη μόρια και άλλες ανεπιθύμητες ουσίες και ψύχοντας το στους -20 ως -25o C, για να κατακαθίσουν ως ίζημα οι κηροί. Η εξαφάνιση τους επιτρέπει να καταλήξουμε σε σε ένα υγρό και διάφανο προϊόν, με μεγαλύτερη ή μικρότερη συγκέντρωση σε μόρια αρωματικά, που ονομάζουμε absolute, το οποίο διαλύεται απευθείας στα αρώματα, αντίθετα από το στερεό. Με τη διαδικασία αυτή το absolute περιέχει λιγότερα στεατοπτένια (<10%) από το αιθέριο έλαιο επειδή κατακάθονται με τους κηρούς.

Πιο ενδιαφέρον είναι το αιθέριο έλαιο που παραλαμβάνεται με απόσταξη με υδρατμούς. Απαιτεί πολλές προφυλάξεις λόγω της ευθραυστότητας των πετάλων και της μεγάλης πτητικότητας του αιθερίου ελαίου. Η θερμοκρασία εξόδου του αιθερίου ελαίου είναι ιδιαίτερη : 20 με 25ο C για να μην στερεοποιηθούν τα στεατοπτένια στις σπείρες του συμπυκνωτή (άμβυξ, αλαμπίκ).

Όλα τα μέρη του φυτού περιέχουν αιθέριο έλαια αλλά τα πέταλα περισσότερο από τα άλλα. Η περιεκτικότητα των πετάλων σε αιθέριο έλαιο είναι υψηλότερη από το χάραμα ως τις 9 το πρωί όταν θερμοκρασία, υγρασία και φως διαμορφώνουν ένα ευνοϊκό μείγμα : θερμοκρασία μεταξύ 15ο και 20ο C, πολλή υγρασία και ασθενές φως. Η ξηρή ζέστη με άνεμο μειώνει την περιεκτικότητα σε αιθέριο έλαιο. Η συγκομιδή του Ρόδου πραγματοποιείται τέλος Μαΐου, περίοδος ανθοφορίας στην Βουλγαρία και την Τουρκία. Γίνεται χειρωνακτικά σε διάστημα 4 εβδομάδων. Ξεκινά την αυγή (ο Παράκελσος την ονόμαζε την ώρα πριν την ανατολή του ηλίου balsamiticum tempus) και σταματά όταν έχει εξαφανιστεί η πρωινή δροσιά από τα πέταλα. Τα άνθη συλλέγονται σε καλάθια που στη συνέχει τα αδειάζουν σε σάκους οι οποίοι οδηγούνται στο αποστακτήριο πριν τις 10 το πρωί. Μετά τις 10 π.μ. οι σάκοι δεν γίνονται δεκτοί επειδή η συγκέντρωση σε αιθέριο έλαιο είναι πολύ χαμηλή (στις 7 π.μ. η αποδοτικότητα είναι 0,033% ενώ μετά το μεσημέρι είναι 0,025%). Κάθε σάκος περιέχει 20 με 30 κιλά.

Η αποθήκευση των σάκων γίνεται σε κλιματιζόμενες αποθήκες  για να αποφευχθεί η αποδόμηση των πετάλων από τη ζέστη που μπορεί να φτάσει τους 45ο C. Επιπλέον οι σάκοι ραντίζονται με κρύο νερό για να αποφευχθεί η εξάτμιση των αιθερίων ελαίων. Διατηρούνται το πολύ για 2 ημέρες.

Η συγκομιδή ξεκινάει μόλις ανθίσουν τα πρώτα μπουμπούκια δηλαδή ανάλογα με την χρονιά στις 20-25 Μαΐου. Πραγματοποιείται από την αυγή από γυναίκες και κορίτσια που πληρώνονται με το κιλό πετάλων που συλλέγουν.

1000 τριαντάφυλλα ζυγίζουν περίπου 1 κιλό και κάθε εκτάριο (=10 στρέμματα) δίνει συνήθως 3000 κιλά ανθέων.

Η διάρκεια της εποχής της συγκομιδής ποικίλλει, ανάλογα με τη θερμοκρασία, μεταξύ 3 και 5 εβδομάδων. Οι καλλιεργητές φοβούνται τη ζέστη και την ξηρασία. Προτιμούν ήπιες θερμοκρασίες με συννεφιά.

Επειδή τα τριαντάφυλλα ανθίζουν όλα ταυτόχρονα η συγκομιδή και η απόσταξη καθίστανται δύσκολες και στα αποστακτήρια δουλεύουν μέρα και νύχτα.

Τα λευκά Ρόδα παράγουν περισσότερη ποσότητα αιθερίου ελαίου αλλά κατώτερης ποιότητας από το αιθέριο των κόκκινων όταν βρίσκονται ανακατεμένς μεγάλες ποσότητες γίνεται διαλογή.

Ο Blondel έγραφε το 1889 ότι ορισμένοι αδίστακτοι έμποροι νόθευαν το αιθέριο έλαιο των ροζ Ρόδων (δηλαδή των λευκών) με αιθέριο έλαιο από Γεράνι για να αποκτήσουν πιο έντονο άρωμα. Το αληθινό αιθέριο έλαιο του Κεζανλίκ είναι από το κόκκινο τριαντάφυλλο, το Rosa Damascena.

Η απόσταξη λαμβάνει χώρα σε δύο στάδια επειδή το αιθέριο έλαιο είναι αρκετά υδροδιαλυτό. Κάνουμε μια πρώτη απόσταξη με υδρατμούς των ανθέων. Η απόδοση μετά το διαχωρισμό του ανθόνερου από το αιθέριο έλαιο είναι πολύ χαμηλή. Το αιθέριο έλαιο αποκαλείται «άμεσο αιθέριο έλαιο». Επειδή έχουν μείνει πολλά αρωματικά μόρια στο ανθόνερο είναι απαραίτητο να το αποστάξουμε και αυτό. Το δεύτερο αυτό αιθέριο έλαιο αποκαλείται «έμμεσο αιθέριο έλαιο». Η σύσταση και των δύο είναι συγγενής και το τελικό αιθέριο έλαιο προκύπτει από την ανάμειξη και άμεσου/έμμεσου σε αναλογία 1/3 ως 1/5 .

Η απόδοση σε αιθέριο έλαιο του Rosa Damascena είναι χαμηλά όμως είναι το διπλάσια από το Rosa centifolia : 2,5 – 3,5 τόνοι ανθέων για ένα κιλό αιθερίου ελαίου ή 3 με 4 εκατομμύρια ανθέων (0,025-0,033%).

Η σύσταση του Rosa Damascena επικεντρώνεται σε 3 κύριες μονοτερπενικές αλκοόλες :

  1. 1.      β-κιτρονελλόλη ή ροδινόλη (28-35%)
  2. 2.     γερανιόλη (15-20%)
  3. 3.     νερόλη (7-10%)

Αποτελούν σχεδόν τα 2/3 (62%) του συνόλου του αιθερίου ελαίου. Οι άλλες μονοτερπενόλες είναι λιναλοόλη, τερπινεόλη-4 (<1%) και α-τερπινεόλη (<1%).

Υπάρχει μια βιοχημική οικογένεια σε σημαντική ποσότητα που προσδίδει την πρωτοτυπία του στο αιθέριο έλαιο του Ρόδου : είναι οι υδρογονάνθρακες από  C5 ως C25 : παραφίνες με χημικό τύπο CnH2n+2 (χωρίς διπλό δεσμό) και οι ολεφίνες με χημικό τύπο CnH2n (1 διπλός δεσμός). Το κομμάτι αυτό της σύστασης ονομάζεται στεατοπτένιο και αποτελεί το 20% της σύστασης του αιθερίου ελαίου. Τα στεατοπτένια δεν κατηγοριοποιούνται εύκολα  μεταξύ των αρωματικών  μορίων. Ως προς τη δράση τους είναι συγγενής με εκείνη των σεσκιτερπενίων και διτερπενίων.

Στο κλάσμα αυτό οφείλεται η κρυσταλλοποίηση του αιθερίου ελαίου μόλις η θερμοκρασία κατέβη από τους 10ο c. Τα κύρια συστατικά του είναι οι παραφινικοί υδρογονάνθρακες (νοναδεκάνιο 8-10%, ενεικοσάνιο  2-3%,  επταδεκάνι 2-3%, ενεικοσάνιο, τρικοσάνιο <1%). Η πιο σημαντική ολεφίνη είναι το νοναδεκάνιο (2-3%).

Τα δύο κλάσματα μονοτερπενόλες και στεατοπτένιο αποτελούν τα 4/5 του αιθερίου ελαίου. Το υπόλοιπο είναι αλδεΰδες (γερανιάλη) και πολλοί εστέρες αλλά σε μικρή ποσότητα (γερανυλικός εστέρας 2-3%).

Η σύνθεση του αιθερίου ελαίου του Rosa Damascena είναι πολύ πλούσια αλλά τα περισσότερα συστατικά βρίσκονται σε ίχνη. Έχουν καταμετρηθεί 275 συστατικά στο βουλγαρικό Ρόδο αλλά τα  15 από αυτά αντιπροσωπεύουν το 90% της συνολικής σύνθεσης. Από το 19ο αιώνα έχουν γίνει απειράριθμες μελέτες πάνω στη σύσταση του αιθερίου ελαίου αλλά παρόλα αυτά διατηρεί ακέραιο το μυστήριο του.

Το αιθέριο έλαιο της Τουρκίας είναι διαφορετικό, το άρωμα είναι λιγότερο λεπτό και δεν μας «τυλίγει» ολόκληρους. Η βιοχημική τους σύσταση είναι πολύ συγγενής.

ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΤΟΥ ΑΙΘΕΡΙΟΥ ΕΛΑΙΟΥ

 Rosa Damascena, CT κιτρονελλόλη, γερανιόλη

 Στην αρχαιότητα ο Ιπποκράτης, ο Κέλσος και ο Διοσκουρίδης σύστηναν για τις φαρμακευτικές του ιδιότητες το Ρόδο το οποίο παρασκευαζόταν με τον εξής τρόπο (συνταγή Διοσκουρίδη) : βράζουμε λεμονόχορτο (cymbopogon citratus ) σε ελαιόλαδο ή αμυγδαλέλαιο το οποίο μετά από φιλτράρισμα εμποτίζονταν με πέταλα Ρόδου για μια νύχτα και μία ημέρα και εκ νέου φιλτραριζόταν και χύνονταν σε αγγεία με τοιχώματα εμποτισμένα με μέλι εσωτερικά. Χρησιμοποιούσαν επίσης χυμό πετάλων μετά από σύνθλιψη και ψήσιμο μέχρι να γίνει παχύρρευστο σαν το μέλι, το έβαζαν ως επίθεμα π.χ. στα μάτια.

Το oleum rodium χρησιμοποιείτο με μασάζ για γαστρεντερικά προβλήματα, έλκη, νοσήματα του ωτός και των οδόντων. Ο χυμός των πετάλων χρησιμοποιείτο για έλκη στο στόμα και στις αμυγδαλές., πονοκεφάλους, παθήσεις στο αυτί, στο λαιμό, για πυρετό, αϋπνία, ναυτία. Μια πραγματική πανάκεια! Το rosatum, το αρωματισμένο κρασί θεωρείτο από το Διοσκουρίδη ορεκτικό και ευπεπτικό.

Στον Μεσαίωνα εξακολούθησε να χαίρει μεγάλης εκτίμησης. Ο Αβικέννας του έβρισκε στυπτικές ιδιότητες και το σύστηνε σε παθήσεις χοληδόχου κύστης. Οι μαθητές του Διοσκουρίδη το θεωρούσαν αιμοστατικό.

Υπάρχουν γραπτά κείμενα ιατρών του 15ου και 16ου αιώνα που συστήνουν και εξαίρουν την αποτελεσματικότητα των πετάλων του Ρόδου σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις : διαταραχές γαστρεντερικού, πονοκεφάλους, σε κολλύριο για τα μάτια, για ενδυνάμωση των πνευμόνων κλπ.

Δεν θεωρούμε ότι το Rosa Damascena έχει πραγματικές «ιατρικές» ιδιότητες ώστε να το προτείνουμε σε σωματικές παθήσεις αν και ανακουφίζει σε αρκετές περιπτώσεις. Είναι  κυρίως βάλσαμο για την ψυχή και με αυτή την έννοια προσφέρει στον καθένα αυτό που ελπίζει ότι μπορεί να του δώσει.

Όμως για να βγάλει στο φως τις κρυφές του χάρες πρέπει να το χειριστούμε με φειδώ και όχι βάναυσα. Ο απρόσεκτος χειρισμός του το «κόβει» και κάνει το άρωμα του δριμύ ενώ η προσεκτική μεταχείριση εξυψώνει ακόμη περισσότερο τη λεπτότητα του ανάλογα με την προσωπικότητα εκείνου που τη χρησιμοποιεί. Εγκαθίσταται ένα είδος συνενοχής και συνέργειας μεταξύ του προσώπου και του αιθερίου ελαίου του Ρόδου : επιχρίουμε τελετουργικά μια σταγόνα στους καρπούς ή στο λαιμό, και το εισπνέουμε. Επιβάλλεται μαγικά η αρμονία και η γαλήνη της ψυχής.

Πρόκειται για ένα θαύμα της φύσης, ένα υπέροχο αιθέριο έλαιο που κάνει την ευαισθησία μας ακόμη πιο ντελικάτη, μας ταξιδεύει, διαλύει τα σύννεφα από τον ορίζοντα, τις σκοτούρες μας και τα άγχη μας. Μας οδηγεί σε αυτό που ονομάζουμε υψηλή, πνευματική αγάπη.

Το άρωμα του Ρόδου τυγχάνει καθολικής αποδοχής. Δεν υπάρχει κανείς που να μην του αρέσει αν και λίγοι μπορούν να εκτιμήσουν την πεμπτουσία αυτή που μας φανερώνει κάθε μέρα ένα καινούργιο κόσμο.

Το Ρόδο μας φέρνει πιο κοντά στην πίστη και κυρίως στο σεβασμό. Στο σεβασμό του θηλυκού, της γυναίκας ως αντιπρόσωπο της αρετής, της ομορφιάς, της αγνότητας, της τρυφερότητας και της θυσίας. Της ευθραυστότητας επίσης. Μας δείχνει ότι η πραγματική ομορφιά λατρεύεται δεν βεβηλώνεται.

Ας ευχαριστήσουμε το Ρόδο επειδή υπάρχει.  Ο Ανακρέων μας βεβαιώνει ότι αναδύθηκε από τον αφρό της θάλασσας μαζί με την Αφροδίτη. Και η Σαπφώ τραγουδούσε :

«Αν ο Δίας ήθελε να να δώσει μια βασίλισσα στα άνθη θα είχε δώσει το στεφάνι στο Ρόδο».

Ν. Χρηστίδης Ιατρός

Αγορά αιθερίου ελαίου Rosa Damascna Βουλγαρίας 100% αγνό – φυσικό ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Leave a comment

Filed under ΑΙΘΕΡΙΑ ΕΛΑΙΑ - ιδιότητες, Ψυχο-αρωματολογία

ΜΑΤΡΙΚΑΡΙΑ, δυνατό σαν τον ήλιο

XIR24990                            Matricaria-χαμομήλι

Η ψυχοσυναισθηματική ενέργεια του αιθερίου ελαίου Ματρικάρια (Γερμανικό χαμομήλι Chamaemelum recutita) είναι κατ’ εικόνα ενός σοφού που μας συμβουλεύει με την ηρεμία ενός καλοκαιριάτικου καλοκαιριού : «Ζήσε το σήμερα σαν να επρόκειτο να πεθάνεις αύριο, μάθε χωρίς να βαριέσαι σαν να επρόκειτο να ζήσεις για πάντα».

Είναι ένα αιθέριο έλαιο που ηρεμεί το νευρικό σύστημα και βοηθά να ζήσουμε ευκολότερα τις δύσκολες και βαριές αποφάσεις : χωρισμός, επώδυνες αλλαγές,  αδυσώπητη εξέλιξη. Μας μαθαίνει την αξία και την ομορφιά της ζωής παρόλες τις μικρές και μεγάλες τραγωδίες, να την αποδεχτούμε όπως είναι.

Βοηθάει να κατανοήσουμε το ουσιώδες, αυτό που νοηματοδοτεί αληθινά την ύπαρξη.

Προτείνουμε το αιθέριο έλαιο Ματρικάρια σε όσους είναι χαμένοι στους παράδρομους, παραστρατημένοι και μένουν φυλακισμένοι στη ψυχική ακαμψία τους.

ΤΡΟΠΟΣ ΧΡΗΣΗΣ

Εισπνεύστε και εκπνεύστε το πώμα ή το φιαλίδια του 100% καθαρού αιθερίου ελαίου – μετρείστε ως το 5 εισπνέοντας και πάλι ως το 5 εκπνέοντας.

Επαναλάβατε 5 φορές στη σειρά – ήρεμη μεγάλη βαθιά αναπνοή, αφεθείτε στο φυσικό ρυθμό εισπνοή/εκπνοή ως μια στιγμή εσωτερικής γαλήνης και συνάντησης με την καρδιά του φυτού.

Κάντε το όσες φορές θέλετε στη διάρκεια της ημέρας.

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ

Σε όσους έχουν χάσει το προσανατολισμό τους

Ψάχνουν για απαντήσεις στη ζωή τους

Χρειάζονται «συντροφιά» στα δύσκολα.

Το άρωμα του ματρικάρια μας βοηθά να κατανοήσουμε την ευθραυστότητα της ζωής.

Συμβουλή

Για ευερέθιστα άτομα (που θυμώνουν, είναι ανυπόμονοι, ανήσυχοι) ή όσους έχουν συχνούς εφιάλτες ή είναι «κλαψιάρες» και κάνουν καπρίτσια.

ΠΑΙΔΙΑ

Από 6 μηνών

Leave a comment

Filed under Ψυχο-αρωματολογία

Ποια αιθέρια έλαια στις ιδιοσυγκρασίες του Ιπποκράτη

temperaments

Η κλινική εμπειρία και η παράδοση συστήνουν τα εξής αιθέρια έλαια :

ΦΛΕΓΜΑΤΙΚΟΣ  : να ξαναγεμίσουν οι μπαταρίες

Μαύρη ερυθρελάτη              Picea mariana                                  «αλάτι στη ζωή σας»               (Τονώνει εξαντλημένους)

Πετιγκρέιν                           Citrus aurantium ssp aurantium             «ζεστό χάδι»              (στρες, ανήσυχες νύχτες)

Δασική πεύκη                        Pinus sylvestris                                  «δροσερός πευκώνας»           (περίοδοι αμφιβολίας)

—————————————————

ΑΙΜΑΤΩΔΗΣ : ηρεμία απαραίτητη

Κυπαρίσσι     Cupressus sempervirens              «ο βαρκάρης της άλλης όχθης»  (για να κοπεί ο ομφάλιος λώρο)

Δάφνη         Laurus nobilis                               « μονοπάτι της μύησης»                (δίνει εμπιστοσύνη στον εαυτό μας)

Γεράνι       Pelargonium asperum cv bourbon     « το δώρο στην εσωτερικότητα μας» (μας κάνει επίμονους κηπουρούς)

—————————————————————————-

ΧΟΛΕΡΙΚΟΣ :  ζητείται ισορροπία

Τζίντζερ              Zingiber officinalis                      «η ρίζα της ενέργειας»   (δίνει ανθρώπινη ζεστασιά)

Κέδρος του Ατλαντικού     Cedrus atlantica     «η δύναμη των προγόνων»  (για τις στενοχώριες, όπως το λιβάνι)

Βασιλικός          Ocimum basilicum ssp basilicum        «κροκόδειλος που λιάζεται»     (δυναμώνει, δίνει πανοπλία)

——————————

 ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟΣ : ηρεμία και ενέργεια

Σανταλόξυλο λευκό               Santalum album           «το πνεύμα του δάσους»   (ξεκολλάει από τις μελαγχολικές εμμονές)

Μέντα πιπερώδης                   Mentha x piperita                 «ήρεμη δύναμη»  (ηρεμεί χωρίς να αποκοιμίζει)

Νιαουλί                                      Melaleuca viridiflora          «το πνεύμα του αέρα» (διώχνει τους παλιούς δαίμονες)

Ν. Χρηστίδης

ΓΙΑ ΑΓΟΡΑ ΑΙΘΕΡΙΩΝ ΕΛΑΙΩΝ 100% αγνά, καθαρά και ακέραια ΚΛΙΚ ΕΔΩ

 

Leave a comment

Filed under Ψυχο-αρωματολογία